خدايا چرا فراموشم كرده اي؟

                    چرا ديگر به خاطر نداري كودكي را

                      كه خود از آسمانها فرستادي؟

                      مگر يادت نيست قرارمان را؟!!!

                     من ولي خوب يادم هست...

              تو به من قول دادي كه دستم را بگيري!

          ولي حالا مدتهاست كه دستانم سردو تنها مانده...

                            هيچ دستي نيست!   

تو مثه فصل بهاري      كه برام شادي مياري
   منم اون ابر سياهی    كه تو فصل تو مي بارم
تو مثه گلاي پونه                                        عاشق روييدن هستي
منم اون گوشه نشيني                                                              كه طلوعت و مي بينم
تو به شفافي شبنم                                       تو مثه فرشته هايي
منم اون عاشق بي دل    كه سر راهت مي شينم
                        تو بزرگي توعزيزي       تو مثه  چشمه زلالي                 
منم اون حقير و مسكين                                       كه براش خيلي زيادي
تو مثه پرنده هايي                                              تو پر از عشق و وفايي
  منم اون آوازه خونی                                                             كه تو شعراش و مي دوني
خلاصه خيلي لطيفي                                    واسه دل يه تكيه گاهي
نازنين ,عزيز جونم                     تو پناه شب تاری
تو غروبم تو طلوعي    تو واسم راه عبوري
خط قرمز روي غم هاست    وقتي تو پيشم بموني...

حرفهای عاشقانه

 

به ياد داشته باش هر وقت دلتنگ شدي به آسمان نگاه کن کسي

 هست که عاشقانه تو را

مي نگرد و منتظر توست اشکهاي تو را پاک مي کند و دستهايت را

صميمانه مي فشارد

تو را دوست دارد فقط به خاطر خودت به ياد داشته باش هر وقت دلتنگ

 شدي به

 آسمان نگاه کن و اگر باور داشته باشي مي بيني ستاره ها هم با تو

حرف

ميزنند باور کن که با او هرگز تنها نيستي هرگز فقط کافي است

 عاشقانه به آسمان نگاه کني

حرفهای عاشقانه

دنيا را بد ساخته اند .........

کسي را که دوست داري ، تو را دوست نمي دارد. کسي که تو را دوست دارد ، تو دوستش

 نمي داري اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئين هرگز

 به هم نمي رسند و اين رنج است .

زندگي يعني اين

خنده آدم ها هميشه از دلخوشي نيست .

 گاهي شکستن دلي کمتر از آدم کشي نيست .

 گاهي دل اينقدر تنگ ميشه که گريه هم کم ميياره .

 يک حرف ساده هم گاهي چقدر غم ميياره

حرفهای عاشقانه

                                

روزگار  اما با ما وفا  نداشت                 طاقت خوشبختی ما را نداشت

جلوی عشق ما سنگی گذاشت           بی گمان از مرگ  پروا  نداشت